Woensdagochtend, dichte mist. De hele kantine vol mensen die geduldig zitten te wachten op betere tijden. En dan is er toch een bemanning die wegvaart en na anderhalf uur terugkomt. Bij minder dan 400 meter zicht lekker geroeid op de IJssel….
Ze worden aangesproken door een bestuurslid. Hun reactie…“Waarom mag dat nou niet? Wat een flauwekul, we hebben toch genoeg zicht en we varen toch aan de kant en er zijn toch geen boten en het is toch onze eigen verantwoordelijkheid?”
NEE dus. Rijkswaterstaat en de Politie te water hebben regels gesteld, en daar moet elke watersporter zich aan houden. Dus ook ieder lid van Isala! Rijkswaterstaat patrouilleert regelmatig. Ze hebben al eerder overtreders terug naar de haven geëscorteerd, maar dat blijft niet zo. Als ze het zat zijn, komen er boetes! Daar mogen de overtreders dan zelf voor opdraaien. Net als voor elke schade die ze oplopen tijdens het varen in de mist. Maar erger nog: het wettelijk gezag kan ook de boot in beslag nemen. Die boot is van Isala, daar benadeel je de hele vereniging mee.
En dan hebben we het nog niet eens over de afgeleide aansprakelijkheid van Isala in geval van ernstige ongevallen, veroorzaakt door of tijdens het overtreden van landelijk geldende regels. De vereniging heeft dan wat uit te leggen aan Justitie, en alleen al daarvan krijg je als bestuurder buikpijn!
Houd je aan de regels. In de vorige roeitoeter zijn de regels voor het varen bij slecht zicht nog toegelicht. Kijk even in je mailbox! Nog even en de blaadjes zijn van de bomen, dan is het herkenningspunt voor 400 meter ook weer zichtbaar.