De Midweek roeitocht van donderdag 10 september was een prachtige tocht.

We gingen met 6 Isala roeiers op weg naar Steenwijk, naar RV ’t Diep, waar oud-Isalalid Jan de Wit een tocht had uitgezet over de Weerribben. Maatje Jonkers en Pieter Arkesteijn in haar bus, Jan Knol, Ton de Haas Fokke-Jan Dijkstra en ondergetekende, Gert Mulder, in het luxe mobiel van de echtgenote van laatstgenoemde.

Onderweg ging het gesprek bijna vanzelfsprekend voornamelijk over roeien en wat daarbij komt kijken. Ik stak het een en ander op: het ‘Pieterburen’ was me al wel bekend, maar dat je ook kon ‘Chinezen’ in een roeiboot wist ik niet. Fokke Jan deed het uitvoerig uit de doeken. ‘Pieterburen’ is met een slippende riem en met de andere roeiend een smalle passage doorvaren (wel tegensturen!!!) en ‘Chinezen’ is met twee ingetrokken riemen ook een smalle doorvaart nemen. Ook werden veel ervaringen over fraaie en minder mooie tochten gedeeld. Het autoritje werd op die manier aangenaam doorgebracht.

Aangekomen in Steenwijk werden we gastvrij onthaald door Jan de Wit met koffie en appelgebak. Hij had ook een bootindeling gemaakt en -de service was werkelijk subliem- er lagen al vijf wherries voor ons gereed zodat het instappen en wegroeien gesmeerd verliep. We hadden wel een voornemen elkaar niet uit het oog te verliezen en de groep min of meer in stand te houden, maar daar kwam spoedig weinig van terecht. Er waren 4 Trompleden, 5 van de Zwolsche, 2 van de Geeuw, 3 van ’t Diep en 6 van Isala. Jan had de verschillende ‘bloedgroepen’ zoveel mogelijk over de vijf boten verdeeld, maar kon natuurlijk geen evenwichtige krachtenverdeling tot stand brengen. Bovendien hadden twee boten Maconbladen en de andere de bekende Big Blades. Maar iedere boot was voorzien van een goede routekaart, dus wat zou er fout kunnen gaan…

De wherrie ‘Blauwe hand’ met aan boord Jeannette Spit (Zwolsche), Maatje Jonkers en ik-zei-de-gek (Isala) en Jan de Wit (’t Diep) was als laatste vertrokken, maar met Big Blades en een krachtige bemanning haalden we alras andere boten in. Die roeiers zagen Jan de Wit, hielden op met denken en volgden braaf in kiellinie hun Grote Roerganger.

En zo kwamen vier boten aan op de Beulakkerwiede en kwam Jan tot de conclusie dat hij verdwaald was. Wat fout kon gaan, ging dus fout.

Het gevolg was dat de geplande tocht van 25 km werd opgerekt tot ruim 27 km, maar geen mens die dat erg vond. Want de tocht was in één woord prachtig. Vol afwisseling: ruime kanalen, smalle zigzaggende sloten en slootjes met veel riet aan beide kanten zodat niet alleen onder de Giethoornse bruggetjes maar ook daar het ‘Pieterburen’ moest worden beoefend, fraaie uitzichten, een enorm aanbod aan boten met Indiase toeristen die ons doorlopend tegemoet kwamen varen. Dus: Vaart maken en net op tijd beide boorden slippen en vriendelijk groeten en gegroet worden.

Na al dit fraais en met een uurtje vertraging kwamen we aan op het zwemeiland in het Giethoornse ‘Bovenwijde’. Afmeren, de benen strekken, en de lunch uit de meegekregen koelboxen kon worden aangesproken. Diverse soorten fruit en drinken. Die Jan had echt alles goed doordacht.

De tweede helft was alsof er een carbonnetje was gebruikt: ook deze middag een stralend zonnetje, heel weinig tot geen wind, nog steeds volop afwisseling en uitdaging. Iedereen was het erover eens: dit was een geweldig mooie tocht op wat misschien wel de mooiste dag van de week -wat zeg ik- van de maand was.

Ruim 27 km na de start kwamen we weer terug bij het vlot van ’t Diep. Boten het water uit, schoonmaken en poetsen en nog even een nazit met champignon- of tomatensoep. Namens Isala bood Pieter Arkesteijn Jan de Wit een fraai boek over de IJssel aan als attentie voor de sublieme organisatie.

En toen weer naar huis want aan alles komt een eind, helaas.

Gert Mulder

Klik hier voor een enkele foto